14 C
Skopje
среда, април 14, 2021
spot_img

ШОКАНТНИ ИНФОРМАЦИИ ЗА РАСПАДОТ НА ЈУГОСЛАВИЈА – Се започна од спалната на Јованка..

Александар Лека Ранковиќ беше првиот началник на ОЗНА и УДБА и кум на Јосип Броз Тито, но кога се случи аферата „Прислушување“ во 1966 година, таа дефинитивно падна.

Со замената на Ранковиќ, започнаа подготовките за распаѓање на Југославија, што се случи во 90-тите години на минатиот век. Помладите генерации дури и не знаат кој бил овој човек или што му се случило. Оние што знаат, имаат и други прашања, од кои најчесто е – зошто Ранковиќ засекогаш молчеше по пленумот Бриони…

На пленумот Бриони закажан за 1 јули 1966 година, Александар Ранковиќ малку зборуваше. Тој беше изолиран, а неговите поранешни соборци го избегнуваа. Изгледаше збунет, збунет и не се бранеше. Сите учесници во дебатата ги осудија неговите постапки. За време на сесијата, му се слоши при што доживеа благ срцев удар. Кога зборуваше, зборуваше само за неговата морална одговорност и се повлече од сите позиции. Така, на 1 јули 1966 година заврши блескавата кариера на Александар Ранковиќ, основач на сите тајни служби во Југославија, кум и еден од најблиските соработници на Јосип Броз Тито.

Прво до Тито

Александар Лека Ранковиќ беше учесник во НОБ, социо-политички работник на СФРЈ и СР Србија, херој на социјалистичката работа и национален херој на Југославија. Ранковиќ беше еден од луѓето кои се појавија по Втората светска војна како најсигурни борци во името на новиот поредок и еден од „старите комунисти“. ОЗНА веќе беше основана во 1944 година и во тие денови имаше полни раце работа. Преку дејствијата на безбедносните служби на чело со Ранковиќ, повоената држава беше многу брзо и успешно исчистена од политичките непријатели на режимот – четници, Недиќевци, Збористи … и комунистичката влада беше зајакната.

Шефот на сите тајни служби на Југославија и кум на Тито, Александар Ранковиќ, бил член на сите важни политички тела, како во државата, така и во Комунистичката партија – бил потпретседател на Федералното собрание, член на Извршниот комитет на Централниот комитет на Сојузот на комунистите на Југославија. политика, член на Секретаријатот на Извршниот комитет на Централниот комитет на Сојузот на комунистите на Србија, член на Централниот комитет на Сојузот на комунистите на Србија, член на Претседателството на Сојузниот комитет на Социјалистичката лига на работниот народ на Југославија.

За сето ова време, покрај овие функции, Александар Ранковиќ беше и началник на сите полициски и тајни служби на Југославија, задолжен за борба против сите оние кои важеа за противници на државата и тогашниот режим. Сите овие функции беа поддржани (и во најголем дел настанаа) со фактот дека Ранковиќ беше многу близу до Тито. Кога се оженил со Јованка во 1952 година, Александар Ранковиќ бил кум на Тито. И по расколот помеѓу Тито и Сталин, Ранковиќ остана верен на партијата и на Тито. Службите што ги раководеше извршија масовни апсења и ликвидации на симпатизери на „Информбиро“. Многумина беа осудени без доволно докази, само поради сомневање и без критериуми. До 1966 година, политичката моќ на Александар Ранковиќ постојано растеше.

Затоа неговиот пад беше уште поголем кога еднаш избувна „аферата со прислушувањето“.

Пад

Во 1966 година, наводно, биле откриени уреди за прислушување во канцеларијата на Тито и во спалната соба на неговата сопруга Јованка во резиденцијата на улицата Ужичка 15 во Белград. Кој точно ги најде тие уреди и на кој начин, никогаш не беше обелоденето, но вината веднаш падна на Службата за државна безбедност и нејзиниот прв човек – Александар Ранковиќ, кој е обвинет за „издигнување над општеството како сила“. И тогаш, на 1 јули, следеше брионискиот пленум, на кој Ранковиќ се повлече откако до вчера беше жестоко критикуван од неговите другари.

По неговото разрешување на пленумот во Бриони, се случи „чистка“ – бројни функционери за кои се сметаше дека се симпатизери на Ранковиќ беа сменети, предвремено пензионирани, па дури и апсени. Тоа беше првата голема пауза во југословенското раководство, по смената на Милован Djилас во 1954 година.

Човек кој засекогаш замолчи

Александар Ранковиќ беше скоро единствениот Србин во непосредната придружба на Тито. Со неговото разрешување, Српската државна безбедност значително ослабе, а „чистката“ во која првенствено беа убиени српски службеници, доведе до слабеење на влијанието на Република Србија во Југославија.

Набргу по пленумот Бриони, беше отворено прашањето за злоупотреба на Удба во Косово и Метохија, што го користеа албанските сецесионисти и веќе во есента 1968 година излегоа со барање „Република Косово“ Со замената на Александар Ранковиќ во Бријуни, некои веруваат, всушност започнаа подготовките за она што постепено ќе доведе до распад на југословенската федерација.

По Бриони, Ранковиќ замолкна

Живеел тивок и затскриен живот и пишувал мемоари. Тој напишал во нив: „Јас, кој слушав сè, од собранието до спалната соба, последен открив што ми се подготвува“.

Интересно е што, кога Александар Ранковиќ почина на 19 август 1983 година, Централниот комитет на Сојузот на комунистите го цензурираше самиот чин на погреб. Во краткиот извештај на Танјуг, кој беше емитуван, се вели дека „неколку илјади граѓани“ се простиле од Ранковиќ. Според проценките на некои очевидци, имало повеќе од 100 илјади и тие го придружувале со извици: „Лека, Лека“.

Со години по смртта на Александар Ранковиќ, важеше забрана за јавно споменување, потсетници за делови од неговата биографија, па дури и објавување на неговите фотографии, дури и оние со историско значење.

Читај Следно

10,348FansLike
2,319SubscribersSubscribe

Најнови Вести